Vandaag hebben twee mensen, laten we ze Kees en Anneke* noemen, het convenant bij ons getekend. Al vanaf het eerste gesprek waren ze heel duidelijk: we willen met respect voor elkaar en onze twee –inmiddels meerderjarige- kinderen uit elkaar.

Anneke heeft geen baan, nooit gehad en zal die gezien haar leeftijd waarschijnlijk ook niet meer krijgen. Kees heeft een goede job en zegt: “ik heb altijd voor haar gezorgd en wil dat blijven doen”. Samen hebben we een financieel plan gemaakt waarin we gekeken hebben wat beide partijen nodig hebben om op een comfortabele manier rond te komen. Zowel nu als na hun pensionering. Daar zijn ze probleemloos uitgekomen door het maken van goede afspraken over alimentatie.

Zelfs voor hun jongste zoon die –hoewel boven de 21- nog wat extra ondersteuning nodig heeft, zijn er afspraken gemaakt.

Inmiddels staat hun huis te koop en heeft Anneke een leuke huurwoning betrokken. Zo kan iedereen verder zonder verstoorde verstandhoudingen of scheven gezichten. Als gezin gaan ze zelfs nog twee keer per jaar met zijn vieren wat leuks doen.

Zo kan het dus ook! Trots op Kees en Anneke en blij dat wij ze hebben mogen begeleiden!

*namen zijn gefingeerd

%d bloggers liken dit: